Pandora: O seu nome significa “portadora de todos os dons”.
Unha cousa curiosa de Pandora é que si que é mortal, algo raro na mitoloxía grega.
¿Nunca oistes falar da caixa de Pandora? Case seguro que si, pois esto tamen ten que ver coa mitiloxia. Antes de contarvos esta historia, quero dicirvos que Pandora ten moito que ver con Eva a da Biblia, xa que as duas son “castigadas” por caer na tentacion, lede isto que ven a continuación xa veredes como vos dades de conta.
Pois ben, Zeus queria castigar a Prometeo e o seu irman, Epimeteo, por rebelarlle os homes o segredo do lume, enton creou unha muller, a primeira muller, que era Pandora, a que cada un dos deuses lle deron virtudes.
Xa na terra, Epimeteo, namorouse de Pandora, casou con ela e tiberon un fillo Deucalion.
Epimeteo tiña unha anfora que nunca se abría (que logo no renacemento se pasou a chamar caixa). Avisou á sua muller que non a tocara, có que a Pandora empezoulle a entrar curiosidade por saber o que habia dentro dela. Esta curiosidade cada vez medraba máis e máis ata que se decidiu a abrir un pouco a ánfora para ver o que tiña dentro, neste momento comezaron a sair todos os males da terra, a envexa, a ira, as plagas, a tristeza a pobreza… e outros moitos, dentro so quedou unha cousa, ¿Sabedes cal? A esperanza, de ai ven o dito de, sempre quedara a esperanza…
Despois desto a vida na terra comezou a ser cada vez peor polo que Zeus se enfadou e fixo que se queimara a terra, despois pa limpar os restos que quedaban fixo que houbera a “version grega” do diluvio universal os unicos que sobreviviron a esto foron Deucalion e a sua muller Pyrra, os deuses poblaron a terra con unha raza “mellor” e mais acostumada o traballo.
Bueno non sei que vos parece… pero eu quitei unha conclusión que non me gusta nada… ¿non vos dades conta de que estan culpando a muller dos males da terra?, tanto na mitoloxía grega coma na cristiana.
Espero que vos guste e ata a proxima, espero os vosos comentarios.
Afrodita

Autores:
Helena ( Yasmina Díaz Torres)
Gea (Rosa Mª Ferreira González)
Afrodita (Eva García Abalo)
Diana (Diana Lorenzo Fontán)
Artemisa (Silvia Outón Beloso)
Atenea (Alba Pérez Argibay)
Zeus ( Martín Romero Noya)
Láquesis (Yolanda Ruibal Elías)
Ulises (Cristobal Sierra Castro)
.....e coa inestimable axuda de Hypatia de Alexandría

Mirade ben a ilustración, é un cadro de J.W. Waterhouse, pintado en 1896, no romanticismo recrearónse moitos motivos mitolóxicos, pero dándolles un aire moderno..é unha imaxe moi sentimental moi diferente a comaa a imaxinaron os gregos, que parece que a vían con moita máis friadade, segundo vemos nas representacións da cerámica. Podedes velo aquí:
http://robertokles.blogsome.com/2006/04/13/pandora/
Esquecinme, Eva, moi interesante, pero creo que falta a primeira parte, a do lume e Prometeo. Debesmela. Esta metade está moi ben.
OLA! que interesante! eva moi ben moi ben! vindo de ti outra cousa non se podia esperar claro!! buf cada dia gustame mais a cultura clasica dios! que vicio nos mete Homero eeh! como me gusta, e a eva tamen que mo dixo a min sisisi! jeje os bombóns de ferrero rocher danme inspiracion eva! jeje
que sigas asi, os teu traballos son tremendo!
mua!
¡bó día e qué ben o contas!
(E sí,a conclusión que saco eu é a mesma,a mesmiña....)
Pero...ainda sin saber no que quedaches con Homero,engádome á festa,Prometeo e o meu raparigo celestial predilecto e ese lume é sensacional;-)
Moitas gracias!!
Alegrome de que vos gustara!!!
buff non sei que dicir..... hmmm weno en fin estes relatos de eva son sensacionais es serio sempre te enteras de todo non sei como o fai.
Enoraboa Pandora!!!!
Gustoume moito a túa presentación, está moi ben, felicidades.
A foto tamén me gusta, ainda que cha puxera Homero, jeje!
felicidades segue así
bicos
Ola, olita, evita!
A ver por onde empezamos... Moi bo traballo!!!É moi entretido!!!
Gustounos moito a imaxen...
Boa conclusión, por fin dis algo con sentidiño, jaja(é bromiña, ti ben o sabes!)jaja.Que non che pareza mal que é con cariño...
En fín!!Segue así que eres moi boa!!
Ata a próxima!!Muacks!!!