O meu relato comeza no século VII a.C. en Miletoque era un cruce de camiños entre Grecia, Babilonia e Exipto.
Aquí nesta época vivíu Tales (sí, o “amigo” do teorema) e viaxóu ós tres lugares.
Foi (que se saiba) o primeiro que se preguntóu de xeito racional de dónde xurdía o Universo,qué era o que formaba a Terra ou como podía ser posible a vida e qué elementos se precisaban. Por iso se lle considera o primeiro filósofo da historia (“filo” = amigo; “sofia” = sabiduría) e o primeiro dos “7 sabios de Grecia”. Traballóu e indagóu en Matemáticas,Física e Astronomía.
Entre os seus méritos,ademáis do célebre teorema,cóntase que foi quen de predecir eclipses. Ademáis,mentres o resto dos gregos andaban a xustificar o Universo imaxinando relacións entre deuses,heroes,etc (preciosas,pero nada científicas), Tales fixo un intento de describir a Natureza baseándose na auga como elemento dador da vida.
Unha anécdota do noso amigo :
cando viaxóu a Exipto os sacerdotes lle dixeron que non tiñan xeito de coñecer a altura da Gran Pirámide de Keops,entón Tales tumbóuse no chan e deixou a súa marca na area.Esperóu pacientemente ata que a súa sombra a cubríu totalmente e entón foi a medir a sombra da pirámide,chegando ó resultado correcto.
Dividíu o ano en 365 días e foi o primeiro en descubrir a Osa Menor e a súa importancia para a navegación,instruindo en ilo aos mariños da súa cidade. Tamén foi o primeiro en soster que a luz da Lúa era reflexo do Sol.
Din que era o típico sabio distraído ,de feito parece ser que unha vez caeu nun pozo (pequeño,que non cunda o pánico!) por ires mirando as estrelas todo entretido.
Discípulo e amigo seu foi outro home de Mileto chamado Anaximandro. Non vou a pasar lista na cidade de Mileto,serenidade ;-),pero este home é o primeiro do que se coñece que fixo un “experimento”:colocando un pau na terra e examinando hora tras hora a variación da súa sombra....exactamente,inventóu o reloxo de sol. E non quedóu ahí,seguíu investigando no tema e fixándose nas variacións do reloxo día tras día foi quén de determinar a duración do ano e das estacións.E hai outra cousa mais na que Anaximandro foi o primeiro:en dibuxar un mapa xeográfico.
Imaxinádevos en aqueles tempos o que podía significar saires a navegar,sin compás nin nada que se lle parecera,o mais que facían os mariños era encomendarse ós deuses e que non houbera temporal.
Total,que entre o que lles ensinóu Tales da Osa e os mapas de Anaximandro,saír a navegar dende Mileto empezaba a ser un pouco mais levadeiro,non vos parece?
Hypatia de Alejandría

Autores:
Helena ( Yasmina Díaz Torres)
Gea (Rosa Mª Ferreira González)
Afrodita (Eva García Abalo)
Diana (Diana Lorenzo Fontán)
Artemisa (Silvia Outón Beloso)
Atenea (Alba Pérez Argibay)
Zeus ( Martín Romero Noya)
Láquesis (Yolanda Ruibal Elías)
Ulises (Cristobal Sierra Castro)
.....e coa inestimable axuda de Hypatia de Alexandría

Hypatia, encantoume, a verdade é que todos estes filósofos fanse moito máis humanos si os imaxinas caendo nun pozo coma nunha desas antiguas peliculas mudas. Amais de aprender, creo que a parte cientifica tamen lles serve aos alumnos a comprender que o mundo clásico non estaba cheo de xente con moita imaxinación...que tamén.
Alégrome moito de que disfrutases. Eu paseino bomba mentres o facía e sí,coincido contigo,alguén que soa tan serio e importante de repente amósase realmente humano cando o imaxinamos no chan con cara de despiste,a que sí! (E có regocixo da súa serventa,que estaba diante e din que lle pegóu un bó vacile).
De tódolos xeitos,esta xente tampouco andaba corta de imaxinación,pero fíxate que era un home moi viaxeiro,iso abre moitas ventás na mente,penso,escoitas outras opinións,coñeces outras formas de plantexar as cousas...
De feito os seguintes que estou preparando tamén fixeron o mesmo...
Alégrome moito de que disfrutases. Eu paseino bomba mentres o facía e sí,coincido contigo,alguén que soa tan serio e importante de repente amósase realmente humano cando o imaxinamos no chan con cara de despiste,a que sí! (E có regocixo da súa serventa,que estaba diante e din que lle pegóu un bó vacile).
De tódolos xeitos,esta xente tampouco andaba corta de imaxinación,pero fíxate que era un home moi viaxeiro,iso abre moitas ventás na mente,escoitas outras opinións,coñeces outras formas de plantexar as cousas...
De feito os seguintes que estou preparando tamén fixeron o mesmo...
arre como se nota que Hypatia e lista... jeje moi ben a min gustoume moito moito. E que non ves, si todos os profes nos contaras así de entretidas as cousas igual ata aprendiamos algo e todo jeje
Por sorte eu como os compañeiros de fisica xa gozaramos desa historia na clase, somos un privilixiados ;-)
ALA ESPERO QUE SIGAS ESCRIBINDO COUSAS TAN CHULAS COMO ESTA!
UNHA APERTA MOI FORTE E ATA OUTRA!
Atenea,moitísimas gracias (pero vasme facer sonroxar!!!),xa sabes que me encanta facelo e que, como ben sinala Homero, podemos compartir a parte mais humana de estes grandes persoaxes. Sempre nos axuda,penso,a entender mellor o desenvolvemento do pensamento humano e de paso,disfrutar un pouco con eles e velos case como amigos ou coñecidos.
Por certo,se mañán se me olvida,que xa coñecedes os meu despistes,recordádemo en clase,por fin atopéi o que buscaba (non todo,pero sí moito) e esta semana,se a conexión nos deixa,teremos a lo menos unha clase especial....;-)